รู้สึกว่าครอบครัวของแฟนไม่ชอบเรา

สิ่งหนึ่งที่ผมอยากให้คุณแยกออกจากกันก่อนคือ เรื่องของแฟน กับ เรื่องของครอบครัวแฟน แฟนคุณดูจากที่เล่ามา เขาไม่ได้ทำอะไรผิด เขาพยายามอธิบาย พยายามปลอบ และเลือกอยู่ข้างคุณในระดับหนึ่งแล้ว แต่ในขณะเดียวกัน ครอบครัว โดยเฉพาะคนรุ่นย่า รุ่นผู้ใหญ่ เขามักจะมีกรอบความคิดของเขาเอง ซึ่งหลายครั้งมันไม่เกี่ยวกับตัวเราจริงๆ เลย

เหตุผลที่แฟนคุณบอกว่า ครอบครัวห่วง เพราะคุณยังเรียนอยู่ ยังเด็ก ยังไม่โต ผมมองว่ามันเป็นเหตุผลแบบผู้ใหญ่ทั่วไปมาก คือเขาไม่ได้มองคุณในฐานะตัวคุณ แต่เขามองผ่านบทบาท ว่าเป็นแฟนของหลาน เป็นเด็กผู้หญิง เป็นนักศึกษา มันเลยออกมาเป็นท่าทีที่ดูไม่ต้อนรับ ทั้งที่เขายังไม่รู้จักคุณจริงๆ ด้วยซ้ำ

ที่คุณรู้สึกอยากร้องไห้ มันไม่ได้แปลว่าคุณอ่อนแอ แต่มันคือความรู้สึกของคนที่พยายามเต็มที่แล้ว แต่ยังรู้สึกว่าไม่เป็นที่ยอมรับ ผมอยากให้คุณเข้าใจตัวเองตรงนี้ก่อน ว่าความเจ็บนี้มันมีเหตุผล

ในระยะสั้น ผมคิดว่าคุณไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเองเข้าไปเอาใจย่าหรือครอบครัวแฟนมากเกินไป ถ้ามันทำให้คุณเครียด ร้องไห้ และรู้สึกด้อยค่า การถอยออกมานิดหนึ่งเพื่อดูแลใจตัวเองไม่ใช่เรื่องผิด ความสัมพันธ์ที่ดีไม่ควรแลกกับการทำร้ายตัวเองเงียบๆ

สิ่งที่สำคัญกว่าคือการคุยกับแฟนให้ชัด ว่าคุณไม่ได้โกรธครอบครัวเขา แต่คุณรู้สึกไม่ปลอดภัยทางใจ และอยากให้เขาเข้าใจว่าคำพูดหรือท่าทีบางอย่างมันส่งผลกับคุณมากแค่ไหน ไม่ใช่ในเชิงให้เขาไปเลือกข้าง แต่ในเชิงให้เขารับรู้ความรู้สึกจริงๆ ของคุณ

สุดท้าย ผมอยากให้คุณถามตัวเองเบาๆ ว่า ถ้าในอนาคตสถานการณ์แบบนี้ยังเป็นอยู่ และคุณต้องเป็นฝ่ายกลืนความรู้สึกแบบนี้ซ้ำๆ คุณยังไหวไหม คำถามนี้ไม่ได้เอาไว้ตัดสินใจเลิกหรือไม่เลิก แต่เอาไว้เช็กใจตัวเองว่า เรากำลังพยายามเพราะรัก หรือกำลังฝืนเพราะกลัวเสียเขาไป

คุณเป็นคนที่รักจริง และพยายามจริง ผมอยากให้คุณอย่าลืมว่าความรู้สึกของคุณมีคุณค่าเท่ากับใครทุกคน